Dokumenty Kościoła

Przesłanie Ojca Świętego Benedykta XVI do członków instytutów świeckich - IX Kongres w Asyżu 2012

Tekst nieautoryzowany - Przesłanie Benedykta XVI do członków Instytutów Świeckich (PDF ~60KB)

 

SEKRETARIAT STANU

Watykan, 18 lipca 2012

Szanowna Pani,

Miło mi przekazać członkom Instytutów Świeckich to przesłanie Ojca Świętego z okazji Kongresu, który odbywa się w Asyżu i który został zorganizowany przez Światową Konferencję Instytutów Świeckich by rozważać temat Słuchając Boga "między bruzdami historii": co świeckość ma do powiedzenia konsekracji.

Tak ważna tematyka kładzie akcent na waszej tożsamości konsekrowanych, którzy żyjąc w świecie z wewnętrzną wolnością i pełnią miłości, które czerpiecie z rad ewangelicznych, widzi was, mężczyzn i kobiety zdolnych do głębszego spojrzenia na historię dając w niej świadectwo. Nasze czasy stawiają życiu i wierze (niepowierzchowne) głębokie pytania, ale także ukazuje misterium zaślubin Boga. Rzeczywiście, Słowo, które stało się ciałem świętuje zaślubiny Boga z rodzajem ludzkim każdej epoki. Tajemnica ukryta od wieków w zamyśle Stwórcy świata (por. Ef 3,9 ) i ujawniona we Wcieleniu, jest skierowana w stronę przyszłego wypełnienia, które realizuje się już dzisiaj, jako zbawcza i jednocząca siła.

Natchnieni przez Ducha Świętego możecie zauważyć w duszy (we wnętrzu) ludu pielgrzymującego dyskretne i czasami ukryte znaki, które mówią o obecności Boga.

Tylko przez moc łaski, która jest darem ducha możecie zauważyć na drogach często zawiłych ludzkich dziejów dążenie do pełni życia. Aktywność ta przedstawia poza tym, za co mogłaby uchodzić, prawdziwy sens historii według planu Bożego.

Waszym powołaniem jest być w świecie biorąc na siebie wszystkie jego ciężary i pragnienia, na sposób ludzki, który będzie coraz bliższy spojrzeniu Bożemu, z którego wypływa zadanie nowe, szczególne oparte na świadomości, że Bóg pisze swoją historię zbawienia na kanwie dziejów naszej historii.

W tym sensie wasza tożsamość przedstawia także ważny aspekt waszej misji w Kościele: pomóc mu, to znaczy realizować swoje bycie w świecie w świetle słów Soboru Watykańskiego Drugiego: "Kościół nie powoduje się w tym żadną ambicją ziemską, lecz zmierza ku jednemu tylko, a mianowicie, by pod kierownictwem Ducha Świętego Pocieszyciela prowadzić dalej dzieło samego Chrystusa, który przyszedł na świat, żeby dać świadectwo prawdzie, żeby zbawiać, a nie sądzić, żeby służyć, a nie żeby Jemu służono." (konst. Gaudium et Spes,3) Teologia historii jest częścią kluczową nowej ewangelizacji, ponieważ ludzie naszych czasów potrzebują odnaleźć przekrojowe spojrzenie świat i na czasy, spojrzenie naprawdę wolne i pełne pokoju (por. Benedykt XVI, homilia w czasie Mszy Świętej o nową ewangelizację, 16 października 2011). To właśnie Sobór wciąż nam przypomina że relacja między Kościołem i światem powinna być przeżywana we wzajemności, w której nie tylko Kościół obdarza świat przyczyniając się, do uczynienia bardziej ludzką rodziny człowieczej i jej historii lecz również świat obdarza Kościół, tak, by mógł on lepiej zrozumieć siebie i lepiej wypełnić swoją misję. (por. Gaudium et Spes)

Prace, które rozpoczynacie dotyczą specyfiki konsekracji świeckiej, poszukiwania co świeckość mówi konsekracji, jak wasze życie i charakterystyczne przymioty Jezusa - czysty, ubogi, posłuszny - stają się w pewien swoisty i trwały sposób "widzialne" w świecie. (por. Adhort.Ap. Vita Consacrata,1) Jego Świątobliwość pragnie wskazać trzy przestrzenie, na które chce zwrócić waszą uwagę.

Przede wszystkim, całkowity dar z waszego życia jako odpowiedź na spotkanie osobowe życiodajne i osobiste z miłością Boga. Wy, którzy odkryliście, że Bóg jest wszystkim dla was, zdecydowaliście, by oddać wszystko Bogu i uczyniliście to w sposób szczególny: pozostając jako świeccy między świeckimi, jako kapłani między kapłanami. To wymaga szczególnej czujności, żeby wasz styl życia przedstawiał bogactwo, piękno i radykalizm rad ewangelicznych.

Następnie życie duchowe. Punkt stały i nieodzowny, pewny wzorzec zaspokojenia pragnienia jedności z Chrystusem, które jest napięciem całej egzystencji każdego chrześcijanina, a przede wszystkim tego, który odpowiada na wołanie całkowitym darem z siebie. Miarą głębokości waszego życia duchowego nie jest działanie, które wymaga waszego zaangażowania, ale przede wszystkim zdolność widzenia Boga w sercu każdego wydarzenia, każdą rzecz odnosić do Chrystusa. To jest "zjednoczenie" w Chrystusie wszystkich rzeczy, o których mówi apostoł Paweł (por. Ef 1,10) Tylko w Chrystusie, który jest Panem historii, cała historia, wszystkie historie znajdują sens i jedność.

Niech to pragnienie posila się modlitwą i słuchaniem Słowa Bożego. W sprawowaniu Eucharystii znajdziecie źródło, które uczyni z was chleb Miłości łamany dla braci. W kontemplacji, w spojrzeniu wiary oświeconym łaską, niech będzie zakorzenione zaangażowanie dzielenia z każdym mężczyzną i każda kobietą głębokich (niepowierzchownych) pytań, które zamieszkują w każdym, by budować nadzieję i zaufanie.

Po trzecie formacja, która dotyczy każdego wieku, ponieważ chodzi o to, by przeżyć własne życie w pełni wzrastając w tej mądrości, która jest świadoma ludzkiej kruchości i wielkości Stworzyciela. Szukajcie treści i sposobów takiej formacji, która uczyni z was świeckich i kapłanów zdolnych, do zadawania sobie głębokich pytań, typowych dla dzisiejszego świata, otwartych na przynaglenia pochodzące z relacji braćmi, których spotykacie na waszych drogach, zdolnych rozeznać historię w świetle Słowa Życia.

Bądźcie gotowi budować razem z tymi , którzy poszukują prawdy szlaki wspólnego dobra, bez łatwych rozwiązań, bez obawy o pytania, które pozostaną bez odpowiedzi ale gotowych zawsze zaryzykować swoim życiem, pewni, że ziarno wpadłszy w ziemię, jeżeli obumrze, wyda plon obfity. (por. J 12,24). Bądźcie twórczy, bo Duch buduje to, co nowe; patrzcie w przyszłość i mocno zakorzeńcie się w Chrystusie, byście byli zdolni zaświadczyć w waszym czasie o doświadczeniu miłości, która jest fundamentem życia każdego człowieka. Obejmijcie z miłością rany świata i Kościoła. Nade wszystko żyjcie radośnie i pełnią życia, zdolnym do przebaczenia, bo opartym na Jezusie Chrystusie, który jest ostatecznym Słowem Miłości Boga do człowieka.

Ojciec święty zapewnia wasz Kongres i Zgromadzenie o szczególnej pamięci w modlitwie, wzywając wstawiennictwa Matki Bożej, która żyła w świecie w całkowitym oddaniu się Chrystusowi i z serca przesyła Pani i innym uczestnikom Apostolskie Błogosławieństwo.

Osobiście dołączając najlepsze życzenia, korzystam z okazji, by przesłać wyrazy szacunku.

+Tarcisio Card. Bertone

Sekretarz Stanu

/tekst nieautoryzowany/