Historia instytutów świeckich

Dynamizm charyzmatu założycielskiego Instytutu świeckiego - Dynamizm założycielski Charyzmatu Instytutu


3. Dynamizm założycielski Charyzmatu Instytutu

Proces założenia i ukonstytuowania się Dzieła poprzez przekazanie charyzmatu założycielskiego i scharakteryzowanie wybranych jego elementów stanowi pierwszy etap tworzenia Instytutu. Początkowe doświadczenia grupy, która miała się stać Instytutem Świeckim, rozpoczęły się od Konstytucji spisanych przez Założyciela, które nie odzwierciedlają wszystkiego, co otrzymałyśmy w procesie formacji, żeby żyć konsekracją w życiu świeckim. Są tam jedynie elementy dotyczące konsekracji i życia poświęconego Bogu.

Doświadczałyśmy różnych sprzeczności i poczułyśmy potrzebę dostosowania formy życia do Konstytucji, które byłyby zgodne z istotą i zadaniami Instytutu Świeckiego. W związku z tym, zdefiniowano charyzmat, misję i duchowość Instytutu.

Legionistka Maryi Niepokalanej żyje charyzmatem, podążając za Jezusem Chrystusem, biednym i ukrzyżowanym, naśladując Niepokalaną Dziewicę Maryję, podejmując wysiłek, by rechrystianizować swoje środowiska, szczególnie szkoły prowadzone przez państwo, instytucje świeckie, głosząc Królestwo Boga poprzez dawanie świadectwa swą radosną, ubogą obecnością, która buduje ducha braterstwa, służąc hojnie swym braciom na wzór Świętego Franciszka z Asyżu (CC,GG ART.3)).

Można wyróżnić pięć niezbędnych wymiarów wspólnoty podtrzymujących jej życie. Wymiar duchowo-profetyczny, który jest konieczny dla rozwoju Instytutu począwszy od doświadczenia życia Ewangelią i świadczenia o niej. Następnie mówimy o wymiarze chrystologicznym inspirowanym przez Ewangelię, objawiającym się w zrozumieniu tajemnicy Chrystusa ubogiego i ukrzyżowanego. Doświadczenie to obejmuje całe życie osoby świeckiej konsekrowanej. Łączy się to z utożsamieniem się legionistki z tajemnicą Wcielenia, pogłębieniem i całkowitym powierzeniem całej osoby Jezusowi, na wzór Maryi Niepokalanej; dawaniem pierwszego miejsca całkowitemu Tak, szukaniem zawsze woli Ojca, wiernością łasce, skromnym życiem (GS 19).

Wymiar kościelny wiąże się z nieustannym budowaniem mistycznego Ciała Chrystusa, począwszy od Objawionego Słowa Bożego po życie Eucharystią, a wszystko po to, by członkinie Instytutu tak jak On służyły Bogu i drugiemu człowiekowi, stając się doskonałymi w komunii (cf DA 219), przyjmując w postawie ewangelicznej i ze względu na Królestwo Niebieskie swoje obowiązki, które przyczyniają się do podniesienia godności ludzkiej, jak również, do umacniania pokoju, sprawiedliwości i solidarności między ludźmi.

Narodziny duchowe to wymiar, który ma się realizować nieustannie w życiu każdej Legionistki w celu realizacji i rozpowszechniania życia chrześcijańskiego. Ma ona być świadkiem Boga we wszystkim, co przynosi życie i z czym styka się w kulturze śmierci, kulturze konsumpcyjnej i hedonistycznej.

Chcemy prowadzić zwyczajne życie osoby świeckiej, stawiając na pierwszym miejscu świadectwo życia radosnego, ubogiego i braterskiego, służąc przede wszystkim biednym i zapomnianym. Na końcu mówimy o wymiarze eschatologiczno-radykalnym, aby podążać za Jezusem z właściwym dynamizmem aż do osiągnięcia pełnej dojrzałości w Nim.

Przeobrażanie się w Chrystusa ubogiego i posłusznego, powinno wzrastać nieustannie, jak mówi Sobór (LG 46), aż do momentu kiedy staniemy się przezroczyste dla Niego.